ای بهار بی پایان روزت مبارک
معلم عزیزم
ما درس چگونه زندگی کردن را از تو آموخته ایم و تمام دار و
ندارمان، کوله باریست از آموخته های تو که سال ها پیش از
مسافر شدن، در دست هایمان نهادی تا سربلند به مقصد
برسیم.
همیشه دلگرممان کردی تا جاده های پرپیچ و خم زندگی را با
امیدواری طی کنیم.
حالا که باغچه زیبایت به بار نشسته، بخند؛ بخند مثل همیشه، تا
ما همه خستگی راه را فراموش کنیم.
بخند، زیبا بخند!
بهار جاودانه گل هایی که تو پرورش دادی مبارک باغبان؛
خسته نباشی!
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 0:39 توسط
|
